11 Eylül 2009 Cuma
Bugün kötü.
Real Love
Masaya oturduklarında Eric hiç susmadı. Annesine sürekli o gün babasıyla neler yaptıklarını ve babasının onun karamelli dondurmasını yediğini anlattı ve dondurmasız kaldığı söylerken bir ara gözleri doldu. Mary Richard’a numaradan kızdı ve ona ertesi gün kendi karamelli dondurmasını Eric’e verme cezası verdi. Eric buna çok sevindi ve annesini yanağından öptü, babasına dil çıkardı ve koşarak pilli köpeğiyle oynamaya gitti. Eric’in gitmesiyle dikkatler tabiî ki de Lizzie’ye yöneldi.
“Ah tatlım o kadar üzüldüm ki Jordan’la ayrılmanıza. Geçecek hepsi. Bak istersen bir iş bulup düzenini sağlayana kadar burada bizimle kalabilirsin. Bunu çok isteriz, değil mi Richard?”
“Lizzie, siz Jordan’la ayrıldınız mı?”
“Evet. Aslında bunu o istedi.”
“Anlayamıyorum, neden?”
Lizzie Richard’ a b kadar şaşırmasını anlayamıyormuş gibi baktı.
“Evli olduğumuz yıllar içinde sevgimden bir türlü emin olamamış. Ona yeterince ilgi gösterip zaman harcamadığı ve sürekli unutamadığım biri varmış gibi hissetmekten yorulduğunu söyledi.”
Richard sessiz kaldı. Kafasını öne eğdi ve saçlarını kaşıdı. Lizzie bu hareketini görünce gülümsedi. Richard resim yaparken hep takıldığı yerlerde böyle saçını kaşıyarak düşünürdü.
“Ne kadar da saçma? Lizzie siz ilk görüşte aşık oldunuz. O koca popolu Jordan’a asla güven olmaz.”
“Evet Mary, haklısın. Boşandıktan 2 ay sonra başkasıyla evlendi zaten.”
“Oh Lizzie çok üzgünüm. Los Angales yeni bir hayat için mükemmel bir fikir.”
“Üzgün olma Mary. Ben iyiyim.”
“Bak Richard, ne kadar da yalancı değil mi? Tatlım itiraz istemiyorum. Richard’la gidip otelden bütün eşyalarını al ve yanımıza taşın. Birlikte aşabiliriz; sen mükemmel bir artist olacaksın.”
“Mary çok teşekkür ederim ama biz ayrılalı zaten 2 yıl oldu. Yeni bir şey değil. Alıştım yani. Davetin için çok sağ ol ama size yük olmak istemem. Ne zaman iş bulabileceğimde belli değil. Ajanslar ne zaman teklif verirse anca o zaman. Sizin düzeninizi bozmak istemem.”
“Hayır Lizzie, Richard’ın eski bir dostunu ağırlamak düzenimizi asla kaçırmaz. Burası Los Angales tatlım eğer düzenli bir evin olmazsa çekilmez hale gelebilir. Richard bir şeyler söylesene sende!”
“Lizzie, bizde kalmalısın. Hadi kalk eşyalarını almaya gidelim bir an önce.”
“Richard, lütfen. Ben…”
“Lizzie bizi sevmediğini düşüneceğim! Hadi Richard götür şu acemi oyuncuyu.”
7 Ağustos 2009 Cuma
Dumur
6 Ağustos 2009 Perşembe
Boşluk
*McFly-Lies (Gerçi dinlemek istiicenizi sanmıyorum ama olsun =D)
5 Ağustos 2009 Çarşamba
Bakalım Bakalım?
*Bakalım Eskişehir Spor'a kabul edilecek mi? Çok merak ediyorum..
*Bakalım uzaktan aşk yaşamaya katlanabilicez mi? Çok merak ediyorum..
*Bakalım bana söz verdiği gibi hattını değiştirecek mi, yoksa gene bokluk mu çıkarıcak? Çok merak ediyorum..
*Bakalım bu gece annem beni zorla kaldırıp 101 oynamaya oturmadan msn'e gelecek mi? Çok merak ediyorum..
*Bakalım o beni bu kadar çok düşünüp seviyo mu? Çok merak ediyorum..
*Bakalım bakalım yazınca garip geliyo okuyunca da garipsicek miyim? Çok merak ediyorum..
*Bakalım bu gece kendimde duş alıcak isteği bulabilcek miyim? Çok merak ediyorum..
*Bakalım bunu okıcak mı bile ki? (Cümle azcık düşük tamam, azcık ya!) Zerre kadar merak etmiyorum, benim severek yaptığım bi işle bi seferliğine de dalga geçmiyip ciddiye alıcak mı? Hiç sanmıyorum..
P.S I Love You
En çok etkilendiğim sahnesi; kocası öldüğü zaman onun numarasını defalarca çevirip telesekreterdeki sesiyle uyumasıydı. Kendimi onun yerine koyuyurum. Öyle bi acıya nasıl dayanır ki insan? Ben yaşayamazdım. Bilmiyorum ya ben çok etkilendim. Ama onun yerinde olsam, gene de yatmazdım başkasıyla. Var mıdır gerçek hayatta böyle bi aşk ya? Eğer varsa ölümleri hak eden böyla aşıklar değil. Şimdi düşünüyorum, adamdaki aynı rahatsızlık bende de vardı. Ben iyileştim ama. Eğer bende ölseydim, meleğim ne yapardı acaba? Bende aynen onun yeniden aşık olmasını mutlu olmasını isterdim. Ama o ne yapardı bi de ona sormak lazım (: McFly'n Obviously'si eşliğinde yazılmıştır..4 Ağustos 2009 Salı
Mod: 101
Aylin abla: Kötü mü be?
Ben: Asıl sen benim götümü ye!
Kahkahalar, kahkahlar... Napıyım ya aklım başka yerdeydi. Yanlış anlamışım =(
Real Love
“Lizzie! Hey Lezzie!”
İrkildi Lizzie. Dalgın ve hızlı yürüdüğünden olsa gerek bir fısıltı gibi hissetti bu tiz sesi. Hatta o kadar dalgındı ki omzuna heyecanla dokunan eli bile neredeyse hissedemeyecekti.
“Lizzie! Aman tanrım inanamıyorum! Seni küçük fahişe neden geldiğini haber vermedin? Ah bir sarılayım sana. Dur bakayım. Kilo mu verdin sen? Jordan iyi bakamadı mı sana yoksa. Ne kadar da güzel olmuşsun!”
Donup kalmıştı Lizzie. Tüm yaşananlardan sonra bu şehre yerleştiklerini biliyordu ama karşılaşmak hiç gelmemişti aklına. Oysa Mary yine o inci gibi gülümsemesiyle karşısında duruyordu. Yine çok hoş görünüyordu. Yıllar hiçbir şey yapamamıştı belli ki ona. Cıvıldayarak Lizzie’i kendi etrafında döndürerek çığlıklar atıyordu.
“Daha yeni geldim Mary. Haber verecektim ama önce…”
“Haydi oradan. Bilmez miyim sanki seni. Karşılaşmasak kim bilir ne zaman arardın.”
“Mary!”
“Ee bırak şimdi. Sahi Jordan nerde? Yine gezmekten yorgun mu düşürdün çocuğu yoksa? Ah Lizzie hiç değişmeyeceksin sen.”
“Mary, Jordan yok. Biz..”
“Ah deli kız! Onu alamadan mı geldin yoksa?”
“Mary biz ayrıldık. Aslında…”
“Ne! Aman tanrım Lizzie neden? Siz Richard’la benden bile çabuk evlenmiştiniz!”
“Şey aslında Jordan istedi. Ben yeterince..”
“Tamam canım tamam. Böyle caddenin ortasında mı konuşacağız? Richard’ı arayayım da bize bir şeyler hazırlasın. Eve gidelim de rahat rahat konuşalım. Ah Richard seni gördüğüne kim bilir ne kadarda sevinecek! Konuşacak ne çok şey birikti bi bilsen! Bu gece bizdesin Lizzie Morgen.”
“Mary aslına bakarsan benim iş aramam gerekiyor. Richard’a çok selam söyle.”
“ Lizzie, drama okulundan mezun olmuş böyle tatlı bir kıza iş mi yok? Bir dolu ajans var. Hem bugün değil de yarın arasan ne olacak sanki? Hadi itiraz istemiyorum. Bak Richard arıyor zaten.”
Richard..Ne kadar çok zaman olmuştu onu görmeyeli. İlk aşkın mimarı unutamadığı adam. Ne kadar çok zaman olmuştu sesini duymayalı. Onunla geçirdiği 4 yıl sesini her duyduğunda içindeki kelebeklerin kıpırdadığını hissederdi Lizzie. Oysa adını şimdi ne kadar çok zaman olmuştu adını aklından geçirmeyeli.
“Richard tatlım sana harika bir sürpriz getiriyorum! Yolda bize geldiğini haber vermeyen bir film yıldızı adayı buldum. Eve getireyim de bir de sen çek kulaklarını.”
Taksiye bindiklerinde yağmur yağıyordu. Richard bayılırdı yağmura. Lizzie onu asla unutamamıştı ve şimdi Richard’ın karşısına yıllar sonra çıkıp her şeyi berbat etmekten çok korkuyordu. Onlara bunu yapmaya hakkı olmadığını düşündü bir an.
“Mary bak ben..”
“Geldik bile tatlım. Üstü kalsın, iyi günler. Bak canım işte burası. Nasıl beğendin mi? Senin oynadığın setlere benzemiyor değil mi? Haydi poşetleri alda içeri girelim. Kurtlar gibi açım. Richard biz geldik tatlım!”
Ve kocaman bahçenin ortasına konulmuş masada oturuyordu Richard. Saçları hiç değişmemişti. Lizzie ve Mary’i görünce gülümsedi. Gülümsemesinin de hiç değişmemiş olduğunu o anda anlayabildi Lizzie. Belki de Richard’da onun gibi…
“Anne! Nerede kaldın? Dans eden pilli köpeklerden aldın değil mi? Unutmuş olamazsın!”
Küçük, 5 6 yaşlarında bir kız çocuğu koşarak atladı Mary’nin boynuna. O an ölmeyi bile istedi Lezzie. Beraberken çocuk hayalleri kurduğu adamın bir çocuğu vardı zaten. Hemde başka bir kadından. Onu bir anda terk ettiği ve aynı gün kollarına atladığı bir kadından. Bayılacağını hissetti ve kapıya doğru yöneldi. Henüz birkaç adım atmıştı ki birisinin ona seslendiğini duydu.
“Lizzie. Bana merhaba demeden gitmeyi mi düşünüyordun yoksa?”
Lizzie telaşla arkasına döndü. Mary’nin küçük kızla birkaç metre ilerde pilli köpeği paketinden çıkarttıklarını görünce rahatladı. Richard ona doğru yürüyor ve bi yandan da gülümsüyordu.
“Ah merhaba Richard..Ben aslında kurtulmaya çalıştım ama Mary bu kadar ısrar edince karşı çıkamadım. Aslında onun neden bu kadar ısrarcı olduğunu anlayamadım. Ben şey Richard ona asla kızmazdım benden nefret etseydi.”
“Sus ne olur. Lizzie, Mary hiç bir şey bilmiyor. Eski bir dost gibi davranabilirsin. Endişelenmene gerek yok.”
Lizzie ve Richard ayrıldıkları zaman Mary tamamen yabancı biriydi. Ne ortak arkadaşları ne de ailesi onu tanıyordu. Richard Mary’le birlikte olmaya başladıktan sonra yoğun bir ısrarla ona asla Lizzie’den bahsedilmemesini istemişti. Kimse bunun sebebini anlamasa da düğünlerinde bile Lizzie dahil kimse Mary’e bundan bahsetmedi. Richard Mary ile bi dükkanda karşılaştığını, birbirlerinden aldıkları elektrikle bir anda öpüşmeye başladıklarını ve o günden sonra çıktıklarını anlatmıştı. Ve Mary’nin üzülmesini istemediği içinde Lizzie’den asla bahsetmemişti. Ama tabi ki Lizzie şimdiye kadar Richard’ın Mary’e her şeyi anlatmış olacağını düşünüyordu ki buna çok şaşırmıştı.
“Ne? Nasıl yani hiçbir şey bilmiyor? Richard ona anlatmamış olamazsın değil mi?”
“ Lizzie, haydi gelin kurabiyeler hazır. Eric tatlım çikolatalı kurabiyeleri sana ayırdım. Lizzie ablana hoş geldin dedin mi?”
Eric yandan atkuyruğu yapılmış sapsarı uzun saçları ve Richard’ın gözlerini fazlasıyla andıran koyu kahve gözleriyle Lizzie’ye bakıyordu. Üzerinde mavi etekli bir bahçıvan elbise vardı ve parmak arası terlikleri de aynı renkteydi.
“Merhaba Eric. Ben Lizzie.”
Richard fazla tedirgin görünen Lizzei’yi birazcık rahatlatmak istedi.
“Eric tatlım, karşında eğitimini New York'ta tamamlamış bir oyuncu duruyor.”
Richard kurduğu cümlenin ardından gülümserken Lizzie yine o bildik rüyalarına dalmıştı bile. Onun bu tatlı gülümsemesini o kadar çok özlemişti ki… Hala Richard’ın karşısında durduğuna, yıllar sonra yine kendisine gülümsediğine inanamıyordu. Sanki hiç gitmemişti sevdiği adam, sanki gülümsemesini görmeden tek bir gün bile geçirmemişti Lizzie. sonra Eric’in sesini duyunca rüyasından uyanıverdi. Richard gitmişti. Bir karısı vardı. Düğünlerinde Richard’ın karısına eski ve iyi bir dostum diye tanıştırdığı biriydi Lizzie. Eski kısmı tamamen doğruydu tabii ki. Lizzie, Richard’ın düğün gününde tam 46 gün eskiydi. 4 yıl tutkulu bir aşk yaşadığı adam, onu terk ettikten 46 gün sonra rüya gibi bir düğünle başka bir kadının kocası olmuştu. Üstelik bir de kızları vardı. Ukala ve tatlı bir kız.. Ve o kız şimdi koyu kahve gözlerini iyice büyütmüş, babasının eski dostu Lizzie’ye bakıyordu.
“Saçların bir oyuncuya göre fazla berbat. Deterjan reklamlarında oynayan 40lı yaşlardaki ev kadınlarınkine benziyor.”
Eric bunu kendinden o kadar emin söylemişti ki Lizzie onun bu yorumu karşısında hem şaşırmış hem de utanmıştı. Elinde kocaman bir tepsiyle bahçenin ortasındaki masaya doğru ilerleyen Mary kızına tekrar seslendi.
“Eric! Lizzie ablanı rahat bırak ve izin ver gelip kurabiyelerini yesinler. Konuşacak çok şey var, değil mi Lizzie Morgen?”
“Ne yani anne Paris’te deterjan reklamı çekilmiyor mu?”
“Eric!”
“Pekâla anne, çok sıkıcısın. Lizzie müthiş saçların var ama bu çikolatalı kurabiyelerimden tadabileceğin anlamına gelmez!”
B.E
Bulut is Hakkı?

Google'da şöyle hoş bişey bulurum belki diye görseller kısmına Bulut yazıyorum; abi Hakkı Bulut resimleri çıkıyo ya -_- Ben 7. ve 8. sınıfta Büşra'yla Hakkı Bulut vidyoları seyredip altımıza işeyene kadar güldüğümüzü hatırlıyorum =D Cidden izlerdik ya. Katıldığı programlrın vidyoları daha bi olay oluyodu ama yüütüp kapalı olduğu için bunu bulabildim. Hakkı abinin ağzı ayrı oynuo aynı Türk filmi tadında. Son mektup yazdığı hatunda kızı yaşında. Klip müthiş, efektler harika, anlatılan hikaye içler acısı. Ama bloğun başını okuyup hemen Google'a bulut yazıp arayan arkadaşların durumu daha içler acısı =D http:///www.izlesene.com/video/muzik-hakki-bulut---son-mektup-klip-yeni2008/410729
*Ya bu arada; Kanal D'de dün P.S I Love You'u vercekti güüya çarşambaya erteledi hala reklamlarını seyretmek zorunda kalıyorum. Gerçekten içim bi tuhaf oluyo işkence gibi ya olmasa söylemem! =( Hakkı Bulut'un Son Mektup isimli şarkısını Gerry ve Holly'e gönderiyorum. Holly'e başsağlığı diliyorum ve Aşk-ı Memnu'nun bilmem kaçıncı bölümünü bilmem kaçıncı kez izlemeya dönüyorum. Hey "Gerry" wass up man =D
**Bi de Hakkı is so sexy.
3 Ağustos 2009 Pazartesi
Away.
Gerçekten çok mu zor? Herşeyi herkesi geride bırakıp yanıma Meleğim'i alıp uzaklara gitmek çok mu zor? Ne bırakıcam geride? Ben bi tek babama üzülürüm. Eğer gidicek olsam ondan binlerce kez özür dileyen bi mektup yazardım. Gerisi boş. Ama Meleğim'in bırakıp gidemeyeceği kadar çok şeyi var geride. Onu çok seven dünyalar tatlısı Kırmızı Yanak var, hayatının çok çok büyük bi kısmını kaplayan futbolu var, annesi var gene çok sevdiği... Hayal bu ya zaten, gitsek nereye gideriz? Şöyle bi gemimiz olsaaa ver elini Atlas Okyanusu falan. Alıp gitmek istiyorum seni ya. O kadar mı sever insan? Benden başkasını görme duyma bi ikimiz olalım bi sen bi ben bide bebek işte. Tamam bebek 10 yıl sonra, önce dünyayı gezelim! Hep Mc Donalds'a gidelim Burger King'den çıkmayalım. Çin'e gidelim mesela saçma sapan Çin yemekleri yiyelim. İtalya'da pizza. Neden hayallerim yemek üstüne dersen bitanecik aşkım 2 3 gündür hiç bişey yemediğimden şu anda bütün fantezilerim yemekli, hamburgerli, karnıyarık + pilav+ cacıklı. Ama açlıktan daha baskın bi duygu var şuan üzeridme; Seni seviyorum!
